الفصل الرابع عشر من قصة يوسف « 1 » فى قوله تعالى : « فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ « 2 » . » « 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : سه كس نزديك سه كس وديعت نهادند ، چون در طلب آن بشتافتند آن وديعت باز نيافتند : موسى عليه السلم « 3 » امت را به هارون سپرد و به طور سينا رفت ، چون « 4 » باز آمد « 5 » همه گوساله پرستيدند مگر اندكى « 6 » « فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً « 7 » . » « 2 - » سليمان انگشترى « 8 » به عيال خود « 9 » سپرد ، « 10 » به خلوت جاى رفت ، پس « 11 » چون بيرون آمد ، باز نيافت . « 12 » « وَ أَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّهِ جَسَداً . » « 3 - » يعقوب يوسف را به برادران سپرد و شبانگاه وعده كرد ، چون شب درآمد باز نيافت . موعظه : « 13 » در استعانت بخلق « 14 » راغب مباش و در امانت جز به حق واثق مباش ، كى آنچ بخلق « 15 » سپارى ، باشد « 16 » كى درو « 17 » خيانت كند از لئيمى ، و آنچ به حق « 18 » سپارى ، در راه « 19 » امانت خود « 20 » رعايت كند از كريمى .

--> ( 1 ) - + عليه السلم ( 2 ) - + و اجمعوا ان يجعلوه فى غيابت الجب و اوحينا اليه لتنبئنهم بامرهم هذا و هم لا يشعرون ( 3 ) - ندارد ( 4 ) - + كه ( 5 ) - + آن حالت ديد قوله تعالى ( 6 ) - از « همه گوساله . . . » ندارد ( 7 ) - + له خوار ( 8 ) - انگشترين ( 9 ) - ندارد ( 10 ) - + پس ( 11 ) - ندارد ( 12 ) - + من قوله تعالى ( 13 ) - + اى مسلمانان ( 14 ) - مخلوق ( 15 ) - بمخلوق ( 16 ) - ندارد ( 17 ) - به امانت ( 18 ) - به خالق ( 19 ) - خود ( 20 ) - ندارد ( 1 - ) سورهء يوسف / 15 ( 2 - ) سورهء طه / 90 ( 3 - ) سورهء ص / 33